a
a
HomeWatchThe Queen’s Gambit: Η σειρά-φαινόμενο με τη ματιά ενός σκακιστή

The Queen’s Gambit: Η σειρά-φαινόμενο με τη ματιά ενός σκακιστή

The Queen's Gambit

Εκτός και αν ζεις σε κάποια σπηλιά χωρίς internet, σίγουρα κάπου θα έχεις δει κάτι για το The Queen’s Gambit, τη νέα μίνι σειρά που έχει μείνει καρφωμένη στην κορυφή του Top 10 του Netflix εδώ και εβδομάδες.

Και όχι άδικα. Η Anya Taylor – Joy είναι καταπληκτική στον κεντρικό ρόλο της δεινής σκακίστριας Beth Harmon, ενώ πλαισιώνεται από ένα επίσης εξαιρετικό cast από το οποίο ξεχωρίζει η Marielle Heller που υποδύεται τη θετή μητέρα της πρωταγωνίστριας.

Η παραγωγή “μυρίζει” ποιότητα, απ’ όπου και να την πιάσεις. Τα σκηνικά, τα κοστούμια, η προσεγμένη σκηνοθεσία σε μεταφέρουν αβίαστα στις δεκαετίες των 50’s και των 60’s, ενώ το μεστό σενάριο (βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1983) σε βάζει μέσα στον σκληρό κόσμο του ανταγωνιστικού σκακιού.

Εν τέλει το The Queen’s Gambit είναι μια πάρα πολύ ωραία ιστορία ενηλικίωσης, τόσο της πρωταγωνίστριας όσο και των ατόμων με τους οποίους συναναστρέφεται. Μέσα στα επτά επεισόδια της μίνι-σειράς βλέπεις την εξέλιξη της Beth από ένα ορφανό κοριτσάκι σε γυναίκα και κορυφαία σκακίστρια, καθώς παλεύει με τους δαίμονές της.

Επιτέλους πραγματικό σκάκι

Αν πρέπει να ξεχωρίσουμε ένα πράγμα στο The Queen’s Gambit είναι πως το σκάκι δεν είναι απλά κάτι που βρίσκεται στο παρασκήνιο. Σε καμία περίπτωση δεν χρειάζεται να ξέρεις σκάκι για να απολαύσεις τη σειρά, αλλά αν έχεις ασχοληθεί -έστω και λίγο- με το άθλημα βλέπεις πράγματα που σε ενθουσιάζουν.

Το πρώτο είναι το πόσο πραγματικές είναι οι παρτίδες που εμφανίζονται στην οθόνη. Οι ηθοποιοί θα μπορούσαν απλά να κουνάνε πιόνια και κομμάτια πέρα-δώθε. Και όμως όχι! Κάθε παρτίδα είναι βασισμένη σε κάποιο πραγματικό παιχνίδι που παίχτηκε από κορυφαίους παίκτες στην ιστορία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως ένας από τους συμβούλους της παραγωγής ήταν ο Garry Kasparov, πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής και ένας από τους ζωντανούς θρύλους του αθλήματος.

Δεν είναι όμως μόνο τα παιχνίδια. Είναι και το πως κινούνται οι ηθοποιοί πάνω από τη σκακιέρα. Το πώς μετακινούν τα κομμάτια, καταγράφουν τις κινήσεις και σταματούν το ρολόι. Οι ηθοποιοί κλήθηκαν να παρατηρήσουν πραγματικούς παίκτες και η δουλειά αυτή φαίνεται σε όλη τη σειρά. Εντάξει δεν είναι όλα όπως πρέπει. Οι αντίπαλοι μιλούν πολύ παραπάνω από την πραγματικότητα κατά τη διάρκεια της παρτίδας, ενώ οι κινήσεις γίνονται πολύ πιο γρήγορα. Αλλά ΟΚ. Αυτές είναι μικρές ατασθαλίες και κάτι αναμενόμενο για να διατηρείται το ενδιαφέρον του θεατή.

Ο Ψυχρός Πόλεμος και ο Bobby Fischer

To δεύτερο είναι το πως απεικονίζεται ο κόσμος του σκακιού. Πρόκειται για ένα άθλημα στο οποίο για πολλές δεκαετίες η πρωτοκαθεδρία της Σοβιετικής Ένωσης ήταν αδιαμφισβήτητη. Και αυτό ήταν λογικό από μια άποψη. Όπως θα δείτε και στη σειρά, στην ΕΣΣΔ το σκάκι ήταν κάτι σαν εθνικό άθλημα, κόσμος έπαιζε στις πλατείες και τα πάρκα, ενώ υπήρχαν ολόκληρες ακαδημίες. Στις ΗΠΑ η σημασία που έδιναν στο σκάκι (και τα χρήματα) ήταν ελάχιστα.

Όμως, τη δεκαετία των 60’s εμφανίστηκε ο σκακιστής-φαινόμενο Bobby Fischer (για πολλούς ο καλύτερος του προηγούμενου αιώνα τουλάχιστον) που έγινε ο πρώτος αμερικανός που κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή νικώντας τον Σοβιετικό Boris Spassky. Η αναμέτρηση αυτών των δύο μάλιστα είχε πάρει έντονες διπλωματικές διαστάσεις, εν μέσω του ψυχρού πολέμου.

Οι παραλληλισμοί μεταξύ του Fischer και της Beth Harmon είναι ξεκάθαροι στη σειρά, με μια πάρα πολύ σημαντική διαφορά: Η Harmon είναι γυναίκα που ανταγωνίζεται στο κορυφαίο επίπεδο ενός αθλήματος, το οποίο μέχρι σήμερα παραμένει πλήρως ανδροκρατούμενο. Και στη σειρά -όπως δυστυχώς συμβαίνει στην πραγματικότητα- οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν υποτιμητικά την αντίπαλο τους.

Πάντως, το πιο θετικό απ’ όλα είναι ότι η σειρά φαίνεται πως προκάλεσε το ενδιαφέρον πολλών για να μάθουν σκάκι, σύμφωνα με το ebay. Και αυτό είναι υπέροχο νέο, για το καλύτερο παιχνίδι που φτιάχτηκε ποτέ.